کاربرد/دامنه کاربرد
دستگاه شبیهساز رانندگی موتورسیکلت نصیر یک سامانه پیشرفته با کاربری پژوهشی است که با بازسازی واقعگرایانه شرایط رانندگی، بستری ایمن، کنترلشده و قابل تکرار را برای ارزیابی و انجام تحقیقات علمی فراهم میآورد. این سامانه به کاربران امکان میدهد بدون قرار گرفتن در معرض خطرات رانندگی واقعی، مهارتهای لازم برای کنترل موتورسیکلت، رعایت قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی، واکنش مناسب در شرایط اضطراری و تعامل با سایر کاربران جاده را فراگیرند و تمرین کنند. استفاده از شبیهساز ضمن افزایش کیفیت آموزش، موجب کاهش هزینهها و ارتقای سطح ایمنی فرآیند یادگیری میشود.
این دستگاه ابزاری مؤثر برای ارزیابی و سنجش عملکرد راکبان موتورسیکلت محسوب میشود. قابلیت ثبت و تحلیل دقیق دادههای عملکردی نظیر سرعت، زمان واکنش، نحوه استفاده از کنترلرها، رعایت قوانین و الگوهای رفتاری رانندگی، امکان ارائه بازخوردهای دقیق به پژوهشگران و کاربران را فراهم میکند. این ویژگیها شبیهساز را به بستری مناسب برای ارزیابی مهارت رانندگان در شرایط مختلف تبدیل کرده است.
از سوی دیگر، دستگاه شبیهساز رانندگی موتورسیکلت کاربرد گستردهای در پژوهشهای علمی، مهندسی و شناختی دارد. پژوهشگران میتوانند با طراحی سناریوهای مختلف ترافیکی و محیطی، تأثیر عوامل گوناگون بر رفتار و عملکرد رانندگان را بررسی کرده و دادههای مورد نیاز برای تحلیلهای آماری، مدلسازی و توسعه راهکارهای افزایش ایمنی را جمعآوری نمایند. همچنین این سامانه امکان مطالعه فرآیندهای شناختی نظیر توجه، تمرکز، ادراک خطر، تصمیمگیری، زمان واکنش و بار شناختی را در محیطی استاندارد و کنترلشده فراهم میسازد و قابلیت یکپارچهسازی با تجهیزات ثبت دادههای فیزیولوژیکی و شناختی از جمله سامانههای رهگیری چشم، ثبت سیگنالهای مغزی و سایر ابزارهای پایش رفتار انسانی را دارا میباشد.
علاوه بر این، شبیهساز میتواند بهعنوان بستری آزمایشگاهی برای توسعه، آزمون و ارزیابی فناوریهای نوین حوزه حملونقل و ایمنی موتورسیکلت مورد استفاده قرار گیرد. امکان پیادهسازی و بررسی سامانههای هوشمند، تجهیزات کمکراننده، سامانههای هشداردهنده و سایر فناوریهای نوین در محیط شبیهسازیشده، هزینهها و مخاطرات آزمایشهای میدانی را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد.
به طور کلی، دستگاه شبیهساز رانندگی موتورسیکلت با تلفیق قابلیتهای آموزشی، ارزیابی و پژوهشی، ابزاری کارآمد برای ارتقای ایمنی ترافیک، بهبود کیفیت آموزش رانندگی، توسعه فناوریهای مرتبط و گسترش پژوهشهای علمی و شناختی در حوزه حملونقل و رفتار رانندگان به شمار میآید.
